‘Miljarden aardachtige planeten in ons eigen Melkweg’

Nieuw onderzoek met behulp van de HARPS planetenjarer laat zien dat in ons eigen sterrenstelsel, de Melkweg, mogelijk miljarden rotsachtige planeten gevonden kunnen worden die niet veel groter zijn dan de aarde.

Wetenschappers van de Europese Southern Observatory (ESO) hebben de waarnemingen gedaan met een spectrograaf aan boord van de 3.6 meter telescoop van de sterrenwacht op La Silla in Chili. De resultaten die hieruit zijn voortgekomen zijn de eerste directe schattingen van het aantal lichte planeten rond zogenaamde rode dwergsterren.

Rode dwergsterren zijn de meest voorkomende sterren in het Melkwegstelsel. Ze worden ook wel M-type sterren genoemd. Het team dat gebruik heeft gemaakt van HARPS zocht naar planeten rond dit type ster. In vergelijking tot onze zon zijn deze M-type sterren zwak en koel maar leven wel langer. Ruim 80 procent van alle sterren in de Melkweg zijn rode dwergsterren.

Foto van de 3.6 meter telescoop met aan boord een spectrograaf. (ESO)

Uit de waarnemingen zou blijken dat bij ruim 40 procent van de rode dwergsterren een superaarde gevonden kan worden die zich in de bewoonbare zone begeeft. Dit is de zone rond een ster waarin op het oppervlak van planeten vloeibaar water gevonden kan worden.

Als we uitgaan van 160 miljard rode dwergsterren in de Melkweg zou de conclusie kunnen zijn dat alleen al in onze eigen Melkweg tientallen miljarden superaardes gevonden kunnen worden.

Het aantal zwaardere planeten zoals Jupiter en Saturnus komen minder vaak voor rond rode dwergsterren. Zo’n 12 procent van de rode dwergsterren blijkt een reuzenplaneet te hebben met een massa van 100 tot 1000 keer de massa van de aarde.

Op minder dan dertig lichtjaar zouden volgens schattingen ongeveer 100 superaardes gevonden kunnen worden die zich in de bewoonbare zone bevinden. Of op superaardes rond rode dwergsterren ook daadwerkelijk leven gevonden kan worden valt nog te betwijfelen. Op rode dwergsterren vinden vaak hevige uitbarstingen plaats en bestoken daarmee omringende planeten met Uv-straling of röntgenstraling.

Een interessante planeet is Gliese 667 Cc. Deze blijkt zich dicht bij het centrum van de bewoonbare zone te bevinden en ondanks dat deze vier keer zwaarder is dan de aarde vertoont deze van alle ontdekte planeten de sterkste overeenkomst. Gliese 581D is de eerste superaarde die in een baan rond een rode ster is ontdekt. Bij beide planeten zijn de omstandigheden zo dat er mogelijk vloeibaar water bestaat.


Bron: ESO